یا لطیف
کدام روز شعر ؟ روز کدام شعر؟
برای من که اولین سلامم را در سرزمین فایز، دشتستان بزرگ ، به آفرینش گفته ام و امروز در حیاط بزرگ شهر شعر، شیراز ادامه حیات میدهم هر روز روز شعر است و تا یاد دارم اولین دغدغهی زندگیام شعر بوده است به زعم من شعر زلالترین ارتباط آدمی با آسمان پرستارهی کلمات است و آن گاه که در لحظات مبارک انسان فرشتگی به شاعر هدیه شود همسایه ی دیوار به دیوار وحی خواهدبود و همین جاذبه است که باعث شده است امروز به جای آنکه مثل بسیاری از همکارانم یک دفتر کار داشته باشم و از این دادگاه به آن دادگاه دنبال پرونده ها باشم، دفتر خلاصه ای با برگ های کاهی دارم و دنبال پروانه ها می دوم . اولین کلمه ای که با شنیدن نام ایران متبادر می شود، شعر است همانگونه که اولین واژه ای که با شنیدن نام شیراز انتظار میرود نیز شعر است. مردم این سرزمین بزرگ نیز هر روز در روز شعر زندگی می کنند. شعر دیوار نیست که هر وقت بخواهیم خستگی از تن به در کنیم به آن تکیه کنیم شعر محیط بزرگی ست برای زندگی آن هم نه این زندگی که خیلی از ماها را به دنبال خود می کشاند. پس حتی به صورت نمادین نمی توان برای آن روزی در تقویم ها قرارداد کرد. حتی اگر درنهایت بدسلیقگی یا بیاطلاعی از روح شعر از کنار نامهای بزرگی چون سعدی، حافظ، فردوسی، مولانا، خیام و . . . بگذریم و به ملاحظاتی غیر از شعر روزی به نام شعر به تقویم ها بسپاریم.
